Nie było więc niczym dziwnym, że probiernia katowickiego Domu Wina wypełniona była do granic przyzwoitości. Czy to tradycja, czy może nałóg? – zastanawiał się gospodarz, Stanisław Kołodziej. Faktem jest, że prowadzący degustację, Oscar Alegre Marrodán (na zdjęciu obok), nie miał zbyt wielkiej powierzchni do poruszania się wśród przybyłych miłośników wina.

Wszystkie pięć win Alvaro Palaciosa, które było nam dane degustować, zasługują na uwagę.

Wspomnę o tych, które na mnie zrobiły największe wrażenie. Na początek – białe wino z Rioja –Placet 2006. Zrobione ze szczepu viura (zwanego również macabeo). 60-letnia winnica, północne (a nie południowe, jak zwykle by się wydawało) stoki. Żywe, ale eleganckie, lekko mineralne, finezyjne wino. O kolorze bladego słońca, nutach cytrusowych, ananasa z aromatami białych kwiatów. Miłe i kokieteryjne w ustach, z zaskakująco długim finiszem. Wysoka zawartość – 14% - alkoholu, dale mocną, jedwabistą strukturę (83,60zł). Widzę to wino w świetle świec, w kieliszkach pary zakochanych w sobie ludzi... Wino, które uwieńczyło degustację, to Les Terrasses 2003. Dzięki, między innymi, temu dziełu, Alvaro zyskał uznanie w świecie. Trudny, suchy i gorący klimat Prioratu, stroma działka – wymagają dużo pracy i wysiłku. Powstał trunek o znakomitej jakości. Wino leżakowało 16 miesięcy we francuskim dębie. Jest kupażem lokalnych szczepów cariñena i garnacha z dodatkiem cabernet i syrah. Piękna, głęboka czerwień, aromaty ciemnych owoców i kwiatów śródziemnomorskich, aksamitne, intrygujące. Dostojne, ale i z finezją (108,60zł). Na szczególne wydarzenia.

Wina nie najtańsze, lecz cóż? – Jakość i klasa maja swoją cenę. Mistrz Palacios robi wina wyjątkowe, niepowtarzalne i odważne. Nawet etykiety mają – symbolicznie – fikuśnie poprzestawiane litery. Dobrze jest mieć wybór w dobrym. Dobrze, w czasach poszukiwania autorytetów, mieć przekonanie, że można coś zrobić z pasją, oddaniem, nietuzinkowo i w zgodzie z naturą.