Merlot jest bardzo popularnym szczepem. Stosunkowo szybko dojrzewa, dzięki czemu nie naraża się na jesienne kaprysy aury. Daje miękkie i "ciepłe" wina z nutą słodyczy. Dzięki swej łagodności trafia w szerokie gusta. Dodatkowo, w winnych związkach zwanych kupażami, wykorzystuje się go do wygładzania bardziej "szorstkich" winorośli (np. Cabernet Sauvignon).

"Merlotowe" korzenie wyrastają z Bordeaux, a dokładniej z regionu Pomerol. I to tutaj przychodzą na świat Wielkie Wina, w których nasz krzew gra pierwsze skrzypce. Jasno świecącym wśród nich brylancikiem jest właśnie Château Petrus. Skąd taka estyma?

Krótka historia kawałka ziemi
W XIX wieku majątek należy do rodziny Arnaud. Na początku ubiegłego stulecia właściciele tworzą spółkę "Societe Civile du Château Petrus". Nazwa "Petrus" bierze się od stojącej w granicach château figurki św. Piotra. Spółka postanawia odsprzedawać chętnym udziały. Systematycznie skupuje je żona hotelarza z niedalekiego Libourne, wspomniana wyżej pani Loubat. W 1949 roku zostaje jedyną właścicielką winnicy. Jej intuicję i wkład trudno przecenić.
W 1961 roku Madame Loubat umiera. Z czasem własność przejmuje znany i wpływowy bordoski negocjant Jean-Pierre Moueix. Jest świetnym promotorem marki w świecie. Dzisiaj włości należą do niego i Madame Lily Paul Lacoste - siostrzenicy Mme Loubat. W 1969 roku obszar upraw zostaje powiększony o 5 ha do - obecnego - 11,5 ha. 95% zajmuje Merlot, resztę Cabernet Franc.

Posiadłości w Bordeaux znane są z pięknych i okazałych zamków. Tutaj nie znajdziecie żadnych budowli, których można by było spodziewać się po słynnym producencie. Dominuje skromność i prostota.

Światowy poklask
Z końcem II wojny światowej wina z Bordeaux, a wśród nich Château Petrus, zdobywają uznanie po obu stronach Atlantyku. W Anglii butelki z tej niewielkiej winnicy pojawiają się na weselu księcia Edynburga, w USA jego miłośnikiem staje się rodzina Kennedych. Merlot w Stanach zyskuje coraz bardziej na poważaniu i popularności. Kolejne roczniki Petrusa robią furorę. Znakomita jakość, wyjątkowość i znikoma (jak na ogólnoświatową skalę) produkcja (Ernst&Julio Gallo wciągu kilku minut robią tyle wina co CP przez cały rok), powodują wzrost cen. Próżny światek krezusów winduje je bez umiarkowania. Wina stają się też pierwszorzędną inwestycją.