Alzheimer.  Pijąc wino zmniejsza się ryzyko zachorowania na Alzheimera nawet do ok. 80% (przy 2-3 lampkach dziennie). W regionach o dużej tradycji spożywania wina, choroba ta występuje w zdecydowanie mniejszym stopniu.

Cholesterol i cukier.  Wino obniża poziom złego cholesterolu we krwi i poprawia metabolizm cukrów.

Paradontoza.  Najnowsze badania wykazały, że czerwone wino zapobiega parodontozie - chorobie, na którą zapada prawie ponad połowa osób po 50. roku życia.

Płuca.  Stwierdzono lepszą wydolność płuc u osób spożywających wino (głównie białe).

Trawienie.  O, jak po obżarstwie dobrze jest się napić czerwonego, wytrawnego wina!

Układ kostny.  Kobiety w okresie menopauzy pijąc wino, przeciwdziałają osteoporozie. Spowodowane to jest wzrostem poziomu estrogenów chroniących masę kostną.

Układ krążenia.  Spożywając wino jesteśmy mniej narażeni na zakrzepy i zatory, obniża się ryzyko zawału serca (tzw. efekt ochronny mięśnia sercowego).

Witaminy.  Wino uzupełnia nasz organizm w następujące witaminy: A, B1, B2, B3, B5, B 6, B 12, kwas foliowy, C, PP.

Zarazki.  Stwierdzono przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne działanie wina. Niektórzy specjaliści uważają, że naturalny składnik czerwonych winogron blokuje złośliwe wirusy grypy.

Jaka ilość?
Zatem: pić nie umierać! No tak, ale jak to jest z tym spożywaniem wina? Nie ulega wątpliwości, w świetle powyższych informacji, że wino działa korzystnie na nasze zdrowie. Nasuwa się jednak pytanie, jaka ilość jest odpowiednia? Lekarze sugerują jedną lampkę wina dziennie. W Unii Europejskiej za rozsądną granicę uważa się 2-3 kieliszki dziennie dla kobiet i 3-4 dla mężczyzn. W USA - jeden kieliszek dla kobiety i jeden do dwóch kieliszków czerwonego wina na mężczyznę. Z pewnością należy zachować zdrowy rozsądek i umiar, aby „lecząc” się winem nie wpaść w problem alkoholowy.

Znam przypadek seniora rodu produkującego wino na lokalny rynek, w małej miejscowości na południu Włoch. Pan, już 90-letni, w świetnej formie fizycznej i umysłowej, zdradził sekret swojego zdrowia: codziennie, od rana do wieczora, wypijał jedną butelkę wina! Proszę nie brać sobie tego do serca, a jedynie pod rozwagę i jako ciekawostkę.

Paradoks francuski
Zwróćmy uwagę na tradycję i kulturę spożywania wina w krajach basenu Morza Śródziemnego. Od jakiegoś czasu głośno mówi się o tzw. „francuskim paradoksie”. W czym rzecz? Francuzi znani są z tego, że lubią obficie biesiadować. Jedzą spore ilości tłustych mięs, ciężkostrawnych serów i innych mniej zdrowych składników, a zachorowalność na choroby układu krążenia mają jedną z najniższych w Europie. Ciekawe, że do tego palą i mało się ruszają. Pewnie nie bez znaczenia jest to, że jedzą powoli, bez pośpiechu, dodają do potraw olej z oliwek i dużą ilość warzyw, ale to nie wszystko.
Badania naukowe wykazały duże znaczenie pitego jednocześnie wina. I to nie chodzi o sam alkohol, bo np. w krajach skandynawskich spożycie alkoholu też jest wysokie, a zachorowalność na choroby serca zdecydowanie większa. Okazuje się, że zbawienny wpływ ma właśnie czerwone wino!

Pomocnik w uczuciach
Nie wspomniałem jeszcze o działaniu odprężającym i rozluźniającym. Kolacja przy świecach i dwie lampki wina. Przyjemne refleksy w winnym trunku współgrają ze skrzącymi się uczuciami kochanków... Jednoznacznie zauważono wpływ, jaki wywiera wino na stopień wzburzenia hormonów odpowiedzialnych za doznania erotyczne. Bez sztucznej chemii, a za to z całym bogactwem aromatów i smaków.

Już dawniej wiedziano
Juliusz Cezar, aby chronić swoich żołnierzy przed zakażeniami wody (pitej skąd popadło) zalecał im codzienne picie wina. Chroniło to wojsko przed takimi problemami, jak biegunka czy epidemie cholery lub tyfusu. Poza tym wino służyło do narkozy i jako środek dezynfekujący. Osad winny w połączeniu z maścią stosowano do leczenia reumatyzmu i zwichnięć.

Nawet Biblia daje praktyczne wskazówki - Św. Paweł pisze w liście do Tymoteusza (5,23): „Samej wody już nie pij, używaj natomiast po trosze wina ze względu na żołądek i częste twoje niedomagania.”

Wnioski są tak jednoznaczne i oczywiste, że po tym wszystkim pozostaje mi życzyć Państwu po prostu: „na zdrowie”!

Uwaga: lektura uzupełniająca - czytaj  >>>